Hulp nodig bij letselschade verhalen?
Bel vrijblijvend naar 010 - 4677500 voor meer informatie

Bruto of Netto

Een vergoeding voor schade is in principe niet belast. Het gaat immers om compensatie van geleden nadeel en dat is geen bron in de wet IB 1964/2001. Dat kan anders zijn wanneer de bron “Inkomen” is en een bron voor de heffing van inkomstenbelasting. Wanneer het slachtoffer zelf een vergoeding ontvangt van zijn netto loon van de aansprakelijke partij kan men volstaan met de nettovordering. Er is immers niet meer schade nu er geen belasting behoeft te worden betaald.

Een werkgever moet echter wel belasting afdragen, ook als de werknemer arbeidsongeschikt is. De bron is immers niet de ontvangen schadevergoeding maar het dienstverband. Met betrekking tot de werknemerspremies die u als werkgever afdraagt is de zaak al evenmin duidelijk. Stopt u met het betalen van deze premies dan is de werknemer meestal niet meer verzekerd en zal de werknemer de premieafdracht zelf moeten overnemen, waarmee hij voor zichzelf weer een vorderingsrecht creëert en het Civiel Plafond ophoogt. De premieafdracht komt voor u als werkgever voort uit de arbeidsovereenkomst en stijgt dus uit boven het Civiel Plafond van de gewonde. Inmiddels heeft de Hoge Raad in haar arrest van 24 oktober 2003 beslist dat geen regres mogelijk was voor de eventueel verschuldigde inkomstenbelasting en premies sociale zekerheidswetten.

Daarmee lijkt duidelijk dat de werkgever dus wel een verhaalsrecht heeft voor vakantiegeld, spaarloon, spaarpremie, onkostenvergoedingen, bijdragen in de kosten van ziektekostenverzekeringen, levensloopregelingen, pensioenpremies, eigen bijdragen leaseauto’s, tantième, 13e maanden, bonussen, etc.

Op 13 februari 2004 heeft de Hoge Raad wederom een arrest gewezen over deze materie, waarbij het uitgangspunt voor de beoordeling van het Civiel Plafond was: “dat het verhaal van de vordering niet verder reikt dan het netto loon”

Daarmee ontstaat dus weer onduidelijkheid, want eerder is vastgesteld dat er wel een regresrecht geldt voor de werkgever voor alle loonbestanddelen met uitzondering van de inkomstenbelasting en premies sociale verzekeringswetten.

De Hoge Raad kan echter alleen uitspraak doen over cassatiemiddelen. Zaken die in de cassatiemiddelen niet zijn besproken, worden ook niet door de Hoge Raad beoordeeld. Wanneer men de uitspraken beziet blijkt dat het aan de Hoge Raad voorgelegde geschilpunten slechts beperkt was.
Dit sterkt de gedachte dat de Hoge Raad in de Bruto-Netto discussie nog steeds geen principiële uitspraak heeft gedaan, zodat alle hiervoor genoemde posten m.u.v. de inkomstenbelasting en de sociale premies, nog mogelijk onder het Civiel Plafond kunnen vallen en dus nog steeds kunnen worden gevorderd. Ons inziens zijn de volgende posten nog steeds door de werkgever ex art 6:107a door de werkgever te vorderen:

  Pensioenen, waaronder invaliditeitspensioen;
  Spaarloonregeling;
  Premiespaarregeling;
  Auto van de zaak;
  Winstdeling;
  Levensloopregeling;
  Vakantiegeld;
  Begeleidingskosten / Re-integratiekosten.
Netto loon

<< vorige pagina