Hulp nodig bij letselschade verhalen?
Bel vrijblijvend naar 010 - 4677500 voor meer informatie

Kostensysteem

Het feitelijk gegeven dat de laatste jaren het aantal (verkeers-)ongevallen daalt en de door de Overheid genomen maatregelen ter beperking van het aantal ongevallen ( denk aan verbeteringen in de autobranche en het aanleggen van rotondes) er toe leidt dat de taart binnen letselschaderegelend Nederland steeds kleiner wordt, terwijl het aantal belangenbehartigers toeneemt, verklaart de toenemende concurrentie. Ook in de letselschadebranche zullen de pijpen moeten roken en is het voorspelbaar dat er initiatieven ontstaan om zoveel mogelijk zaken naar een bepaalde groep belangenbehartigers toe te trekken, die daarbij dan tevens het alleenrecht proberen op te eisen m.b.t. het kostensysteem dat aan het slachtoffer in rekening mag worden gebracht. Bedoeld wordt hier het kosten systeem NO CURE - NO PAY, NO CURE - LESS PAY of de DECLARATIE OP URENBASIS.

Over de systemen No Cure - Less Pay of de Urendeclaratie horen wij niet zoveel. Dat kan niet gezegd worden van het kostensyteem NO CURE - NO PAY. Met regelmaat van de klok vlamt de discussie over de vraag of dit kostensysteem wel "maatschappelijk verantwoord" is op. Er zou teveel aan het slachtoffer worden verdiend en het systeem leidt tot excessen. Percentages van wel 20% of meer zouden aan het slachtoffer in rekening worden gebracht. Verhaalde kosten van buitengerechtelijke bijstand die door de belangenbehartiger op de wederpartij zijn verhaald worden niet verrekend etc. Boze stemmen zeggen dat NO CURE - NO PAY slecht is voor het slachtoffer. Alleen in die gevallen waarin de aansprakelijkheid niet vaststaat of moeilijk is te onderzoeken, zoals bij medische fouten, zou het kostensysteem NO CURE - NO PAY geoorloofd zijn. In alle andere gevallen is het "not done" en zou het ten koste gaan van de uitkering aan het slachtoffer.

Dat lijkt toch wel een erg na√Įeve benadering van het probleem.

<< vorige pagina