Hulp nodig bij letselschade verhalen?
Bel vrijblijvend naar 010 - 4677500 voor meer informatie

Reglement

De artikelen 1 t/m 5 handelen over de deskundigheid van de belangenbehartiger, het aantal uren dat een belangenbehartiger per jaar actief moet zijn in de letselschaderegeling; het waarborgen van een zorgvuldige praktijkuitoefening; het streven naar een regeling in der minne; de adviezen van de medische adviseur; de gedragscodes in het schaderegelingproces; de informatie voorziening aan het slachtoffer; de telefonische bereikbaarheid en vervanging, second opinion en overname zaak en wijzen van honorering.

 

Een huishoudelijk reglement dat ieder zichzelf respecterend en gerenommeerd belangenbehartiger al sinds jaar en dag voert en waarborgt. De moordende concurrentie staat ook niet toe daarvan af te wijken, dus daarmee staat het slachtoffer al centraal. Het verschil zit hem daarin dat e.e.a. nu in een reglement is vastgelegd en daar is natuurlijk niets mis mee.

Art 5.3 en volgende van het Reglement geven aan hoe de bij het keurmerk aangesloten rechtshulpverleners dienen om te gaan met het kostensysteem NO CURE - NO PAY en daar zien wij toch hele vreemde dingen gebeuren, die o.i.:
- in strijd zijn met het vrije ondernemerschap
- volstrekt niet in het belang van het slachtoffer zijn.
 

Enkele bepalingen uit het Keurmerk Reglement:

 

Art 5.3.1: Als uitgangspunt binnen het Keurmerk heeft te gelden dat in de praktijk een NO CURE  - NO PAY afspraak vaak in het nadeel van het slachtoffer is, maar zo'n afspraak kan in uitzonderingsgevallen ook gunstig zijn voor een slachtoffer. Het Keurmerk maakt daarom binnen beperkte grenzen , onder strenge eisen, een NO CURE - NO PAY afspraak mogelijk.
Art 5.3.2:   NO CURE - NO PAY is in principe niet toegestaan.
NO CURE - NO PAY is wel toegestaan indien:
¬† ‚Äʬ†¬† er problemen zijn bij de erkenning van de aansprakelijkheid;
¬† ‚Äʬ† de causaliteit (zijn de klachten toe te rekenen aan de gebeurtenis);
¬† ‚Äʬ†¬† of bij de schadevaststelling (het geldelijk belang van de zaak);
¬† ‚Äʬ†¬† het onzeker is of het slachtoffer een passende schadevergoeding zal ontvangen ( worden alle schade-elementen meegenomen;
¬† ‚Äʬ†¬† het slachtoffer buitengerechtelijke kosten is verschuldigd bij NO CURE - No PAY of de buitengerechtelijke kosten niet geheel op de wederpartij kunnen worden verhaald ( dubbele redelijkheids criterium).

 

Conclusie

 

Het door het keurmerk opgelegde verbod op NO CURE - NO PAY is een farce
In nagenoeg iedere zaak is er sprake van een causaliteit discussie of is het onzeker of het slachtoffer een passende schadevergoeding zal krijgen ( het slachtoffer is immers niet deskundig), vindt discussie over de hoogte of toerekenbaarheid van de schade plaats en is er zeker discussie over de hoogte van de kosten buiten rechte. De bij het keurmerk aangesloten rechtshulp verlener kan dus ondanks het verbod gewoon een NO CURE _ NO PAY afspraak maken met het slachtoffer. Blijkbaar heeft ook de SKL zich gerealiseerd dat de waarde van art 5.3.2. en vooral het verbod op NO CURE - NO PAY in de praktijk nihil is, want men haast zich te bepalen dat de belangenbehartiger of diens kantoor op jaarbasis niet meer dan 10% van de in het betreffende kalenderjaar aangenomen letselzaken op NO CURE - NO PAY basis mag behandelen.

 

<< vorige pagina